Dat je blind je hand naar achteren steekt en dat je weet dat even later daar de kinderhand komt, in die palm van jou. Dat misschien.
Natuurlijk zijn het de kleine dingen: dat ze 's ochtends slaapdronken een verhaal willen vertellen maar ook weer halverwege stoppen. Het verschil tussen de verschillende huilen kunnen herkennen. Wat ze onthouden (ongelooflijk). De vreemde vanzelfsprekendheid dat ze er zijn, in jouw leven. Dat ze dingen overnemen en anders doen. Dat ze hele zinnen maken, dat ze nadenken, dat ze voor het eerst verliefdheid herkennen, gekwetst worden en een plek moeten vinden tussen al die mensen. De klitten, het gerommel aan die loszittende tanden, de pure opgetogenheid en de vele tranen. Het is er allemaal en het is allemaal magisch. 

Maar die hand en dat je dus samen bent. Misschien dat. 

Ach mensen, dat is toch gewoon mooi.

Chinees Nieuwjaar (of wereldwijd aangeduid als Lunar New Year) is het Chinese festival dat het begin van een nieuw jaar op de traditionele Chinese kalender viert. 
Het festival wordt meestal aangeduid als het Lentefeest op het vasteland van China. 
De eerste dag van het Chinese Nieuwjaar begint bij de nieuwe maan die tussen 21 januari en 20 februari verschijnt. Dit jaar is het vandaag de eerste dag van het Chinese Nieuwjaar en wordt het Jaar van de Rat ingeluid. 

Ah ah ah ah steeeeen alaaaaif, steeheen allaaaihaaif

Whahaha, oh hou op Geert, ik pies bijna in mijn broek!

Dat kleine slurfje van je ook, hahaha, dat zo enthousiast en metronomisch mee zwiept ,Hihihihi hahaha....

Maarre..., hihi, even serieus Geert, moeten we niet weer teruggaan naar de eetzaal?

Ze zullen ons wel missen,...én de tafel wellicht ook -proest-.

“Laten we nog even blijven, het tafelkleed is nu net lekker bevroren

….....Wil je nog één keer dat dansje van John Travolta doen?

Er was eens een man. Die las elke dag in hetzelfde boek. Er waren mensen die dat vreemd vonden, er waren mensen die dat verdacht vonden. Maar als ze er naar vroegen, glimlachte hij enkel. 
De man werd oud en op een gegeven moment sloeg hij de laatste keer de pagina om. Later zeiden de mensen dat ze de wind in hun haren voelden, dat het geluid hun deed denken aan onweer in de verte. Na het omslaan een bonk. En toen een stilte. Een stilte waar mensen naar gingen kijken.
Daar lag de man naast het boek, zo dood als een pier. 

Een jongeling was nieuwsgierig en wilde kijken wat de man elke dag aan het lezen was. Hij opende het boek en zag enkel witte pagina’s. Lege vellen papier. De jongeling moest op een vreemde onthutsende manier huilen.
Toen legden ze de man op het boek en droegen hem zo door het dorp.

Wat de geheimzinnige Britse straatkunstenaar Banksy ’s nachts met verfspuitbussen doet, doet Lewis Miller in New York met bloemen. Samen met zijn team zet hij in minder dan twintig minuten op onverwachte plekken overal in The Big Apple guerilla-installaties neer die helemaal uit bloemen bestaan. 
Een gigantisch hart van bloemen, een telefooncel die uitpuilt van de bloemen, een brandweerkraan waar bloemen uit lijken te spuiten, versierde standbeelden, je kunt het zo gek niet bedenken of het staat er opeens. 

Angelo: 'Wow! Moet je kijken, Mies, die gast, hij groeit helemaal uit zijn torso, het lijkt de gespierde versie van de geest van Aladdin wel'

Michel: 'Ja, ik heb hem wel eens vaker gezien, hij schijnt te bodybuilden bij het atelier van August Rodin'

Angelo: 'Rodin? Ken ik niet maar denker er nu wel aan om over te stappen. Ik bedoel, ik wil ook wel zo'n geshapete body'

Michel: 'Ja puik idee haha, zitten wij er straks ook zo gebeiteld bij'

‘Moeten we helemaal stoppen met kijken naar Gauguin?’
Dat is de verrassende vraag die bezoekers in de oortjes van hun audiogids horen als ze door de tentoonstelling Gauguin Portraits lopen in de National Gallery in Londen. De expositie, die loopt tot 26 januari a.s., toont afbeeldingen van Paul Gauguin zelf, zijn vrienden en collega-artiesten. Van de kinderen die hij verwekte én de jonge meisjes met wie hij op Tahiti woonde.

Heb je daar nu ook zo’n hekel aan? Hele bioscoop vrij, waar gaan ze zitten? Precies voor je. 
Op het strand en in het café idem dito. Alsof je haarlak op je kont hebt, zo dichtbij.
Gezellig bij elkaar denken ze. Waarom denken ze dat, ze hebben toch ongeveer hetzelfde brein als ik bij geboorte meegekregen? 
Maar ook in huiskamerlijke sfeer is het raak, en dat is gewoon genetisch overeenkomstig materiaal. Zit je op de vaderlijke stoel, en voor je het weet hangt er iets achter, zit er iets op je, danst er iets op je tenen. 
Mensjes zeggen wees blij, geniet ervan. Nou ik geniet er ongelooflijk van. Maar ik geniet er ook van als het er niet is. 
Zo eentje ben ik nu eenmaal. Iemand die de hele dag geniet. Zolang ik me maar niet druk hoef te maken over de ander die on-ge-loof-lijk in mijn aura zit. Opzouten een stukje.

Het zal je niet zijn ontgaan, de ophef over de met duct tape tegen een muur geplakte banaan van kunstenaar Maurizio Cattelan. Vooral ook omdat een andere kunstenaar het inmiddels voor 120.000 dollar verkochte banaankunstwerk op een beurs in Miami van de muur plukte en met smaak op kauwde. Deze vandaal noemt zichzelf ‘Hungy artist’. Overigens is er nu ook een Nederlandse student die beweert dat zij al in 2013 dit concept bedacht en op Instagram zette. Zij wil Cattelan voor de rechter slepen, wat vanuit juridisch oogpunt weinig kans van slagen heeft. 

Moeders mooiste was hij niet, maar voetballen kon hij!
Vooral in het juiste seizoen was deze handige linksbenige spits altijd op zoek naar de kool van de tegenstander.
De Maradona van de wintergroenten werd hij ook wel genoemd, waarbij hij stukje bij beetje uitgroeide tot een grotere vedette.
Wat is het dan toch triest dat een carrière zo abrupt eindigt. Een stamppotje voetbal zou het worden. Uniek! riep iedereen.   
Maar hij delfde het onderspit. Hij was al geruime tijd aan de kook, maar kon het niet meer verbloemen. HIj maakte niets meer klaar.

Bedrijven en merken proberen al lang een experience aan zich te koppelen. Dat geldt ook voor musea. Gewoon een kaartje kopen en een expositie bekijken is niet meer genoeg, je moet de expositie en het museum beléven. Al met al wordt hierdoor het museumbezoek steeds leuker, zeker als je jonge (klein)kinderen kennis wil laten maken met kunst. Het Rijksmuseum heeft gekozen voor een Escape Game, die bezoekers op een speelsere manier kennis laat maken met kunst. 

Toen Hub van Doorne en zijn broer Wim in 1932 Van Doorne’s Autofabriek (DAF) oprichtten, hadden de mannen al het idee om in de toekomst een personenauto te bouwen. Tijdens de oorlog ontwikkelde Hub een dwergautootje, bijgenaamd de regenjas, waarin zijn ideaalbeeld van een kleine auto voor het volk gestalte kreeg. Het werd nooit in productie genomen, het enige protoype werd aan een circus verkocht.